Strzał w skroń, na marmur beton!

W H&M zwróciłam uwagę na śliczną sukienkę w kwiaty (dział dziecięcy, 19zł! były jeszcze inne kolory). Niestety nieciekawie na mnie leżała, nad czym mocno ubolewam! Przymierzyłam dwie sukienki baletnicy (ponownie dział dziecięcy, 59zl), aby przez chwilę nie wiem w jakim celu poczuć się jak księżniczka. Poczułam się jak dureń. Zdjęłam.

Wracając do domu wstąpiłam do sh, w którym o dziwo nie było dziś miliarda śmierdzących bab, za to była jedna blond niewiasta z torebką „witona” (na „lui” najwidoczniej zabrakło plastikowych diamentów), która dosłownie sprzed nosa sprzątnęła mi genialne, wymarzone marmurki. Tak, za 2 zł i tak, w moim rozmiarze, co dodatkowo potęguje moje niezadowolenie. Na ogół cieszy mnie szczęście innych, ale nie, no na Boga, nie tym razem!

Kupiłam nowe słuchawki, które jak zapewnia producent oraz przemiły pan ze sklepu z kablami (pozdrawiam :D) skuteczni eodcinają mnie od świata. Nie słychać nic poza muzyką, przełykanie śliny nabiera jakości dolby surround, a chrupanie herbatników ze słuchawkami w uszach jest prześmiesznym uczuciem, gdyż ma się wrażenie iż pożera się własny mózg. Są różowe, nie pasują mi do niczego i już je kocham :)

Mój wykładowca nie po raz pierwszy wstawił na facebooka zdjęcia swojej pościeli, których zdecydowanie nie chce oglądać! Litooości! Co prawda jest to fotka brzydkiego kota o dumnym imieniu Jordan, aczkolwiek owy potworek znalazł się na tle pierzyny, pod którą na co dzień sypia także pewna Katarzyna, którą rudowłosy pan profesor zainteresował poezją angielską do tego stopnia, że teraz dzielą jedną wersalkę „Regina”, jednego kota i jeden sok jabłkowy Tarczyn. Liczę na to, że mają osobne szczoteczki do zębów.





Bardzo pomysłowy teledysk :) Zobaczcie koniecznie!