Incepcja

"Światowej sławy filmowiec Christopher Nolan wyreżyserował film z gwiazdorską obsadą, który zabiera widzów w podróż dookoła ziemskiego globu oraz wgłąb intymnego i nieskończonego świata snów. Dom Cobb (Leonardo DiCaprio) jest niezwykle sprawnym złodziejem, mistrzem w wydobywaniu wartościowych sekretów ukrytych głęboko w świadomości podczas fazy snu, kiedy umysł jest najbardziej wrażliwy. Wyjątkowe umiejętności Cobba uczyniły z niego ważnego gracza w świecie szpiegostwa przemysłowego, ale i najbardziej poszukiwanego zbiega, a za swoją pozycję zapłacił utratą wszystkiego, co kocha. Teraz Cobb otrzymuje szansę na odkupienie. Za sprawą jednego, ostatniego zadania może odzyskać stracone życie. Musi tylko wraz ze swym zespołem dokonać rzeczy niemożliwej: zamiast skraść myśl, zaszczepić ją w śpiącym umyśle. Jeśli im się to uda, dokonają zbrodni doskonałej. Jednak nawet najbardziej precyzyjne planowanie nie jest w stanie przygotować ich na spotkanie z niezwykłym przeciwnikiem, który potrafi przewidzieć każdy ich ruch. Wróg, którego tylko Cobb mógł się spodziewać." (źródło: filmweb)
W pozostałych rolach między innymi: Ellen Page, Joseph Gordon-Levitt, Marion Cotillard i Cillian Murphy.


Przyznam, że na początku myślałam, iż film mi ię nie spodoba, jednak po kilkunastu scenach akcja nabrała tempa i z dużym zainteresowaniem śledziłam losy bohaterów. Obawiałam się tego, że będzie to kolejna denerwująco skomplikowana historia, której jedynym atutem pozostanie gwiazdorska obsada (ah, ten Leo :D), ale na szczęście pomyliłam się. Film jest zaskakujący, wciągający, nietypowy i intrygujący. Zdecydowanie lepszy od "Wyspy tajemnic".
P o l e c a m!


"You mustn't be affraid to dream a little bigger, darling."


Co u mnie?
Wiem, ze ostatnio zaniedbałam bloga, ale nie działo się nic o czym koniecznie chciałabym napisać, a na notki typu "nuda, nuda i jeszcze raz nuda" szkoda mi Waszego czasu :)

W zeszłym tygodniu byłam na pogrzebie cioci. Byłam bardzo zaskoczona organizacją uroczystości, która bardzo różniła się od tej polskiej. Sam cmentarz był mniej przygnębiający (małe "ogródki" zamiast smutnych, szarych grobów), podobnie jak ceremonia oraz wystrój kaplicy. Po mszy wybraliśmy się na obiad do pobliskiej restauracji, gdzie połowę gości stanowili Polacy. Poznałam brata cioci, który jest chyba najdziwniajszą osobą z jaką kiedykolwiek rozmawiałam. Chwilami zyczajnie się za niego wstydziłam... Specyficzny człowiek.

We wtorek wybieram się nad morze (prawdopodobnie), a za tydzień zamierzam odwiedzić Słowację. W planach mam między innymi wizytę w Tatralandii :) Niech to będzie namiastka tropików, o których marzyłam :)