fin de semana

Chciałam oznajmić, iż piękna pogoda w ten weekend była między innymi moją zasługą :P, gdyż w piątek rano kupiłam kalosze. Poniekąd z miłości do wzoru w panterkę, ale przede wszystkim z przymusu, gdyż zwyczajnie nie miałam w czym chodzić. Wiedziałam, że jeśli zaopatrzę się w tego typu obuwie, to deszcz jak na złość przestanie padać. Przestał, wcale nie na złość :)
Doskonała pogoda skutecznie odciągnęła mnie od komputera na calutki weekend. I bardzo dobrze :) Starałam się wykorzystać każdy promyk słońca, każdy powiew czerwcowego wiatru, chciałam nacieszyć się zapachem świeżo skoszonej trawy. Sobota była idealna. Popołudnie spędziłam w ogrodzie, a wieczór na inauguracji sezonu barbeque 2010 z przyjaciółką i zimnym Leszkiem. Przygotowując grecką sałatkę. zerkałyśmy na "bitwę you can dance", w której brał udział nasz znajomy, Damian (klik).



Niedzielę zaliczyłabym do bardzo udanych, gdyby nie WW, czyli „wielki wk*rw”, ale szybko znalazłam na niego sposób. Rolki plus pełna dyskografia Arctic Monkeys natychmiast wprawiły mnie w dobry nastrój. Minęłam całe kolonie rowerzystów którzy wypełzli na ulice niczym ślimaki po deszczu. Dosłownie po deszczu, dosłownie jak ślimaki – braku kondycji nie dało się nie zauważyć. Kilka kilometrów dalej moim oczom ukazał się piękny, brązowy kot. Nieżywy. Prawdziwy kot z prawdziwie wytrzeszczonymi oczami i prawdziwą krwią wypływającą z jego prawdziwego kociego pyska. Straszny widok. Kilkadziesiąt metrów dalej leżał martwy wróbel, a zaraz za nim ususzona, rozprasowana na asfalcie żaba. Przypomniały mi się czasy dzieciństwa, kiedy wraz z kolegami z podwórka prowadziliśmy ściśle tajną misję charytatywną i przenosiliśmy żaby w lepsze miejsca. Zabieraliśmy przestraszone płazy z ulicy i wypuszczaliśmy je na wolność w naszym zdaniem bardziej odpowiednim dla nich otoczeniu. To były czasy :)

Jeśli Wam się nudzi, albo pilnie poszukujecie jakiegokolwiek czasozapychacza, który odciągnie Was od książek podczas sesji, to szczerze polecam „Life unexpected”.

hasta luego!